(Jean-Jacques Goldman)

Les mains serrées, çà c'est facile
Fermer les yeux, j'aime plutôt çà
Genoux pliés, pas impossible
Se taire un peu, «Mmm» pourquoi pas

De handen vouwen, dat is gemakkelijk
Maar de ogen sluiten, daar hou ik meer van
Knielen, kan ook
Zwijgen een beetje, waarom niet?

Mais ma prière, elle est qu'à moi
J'y mets tout ce que j'aime, ce que j'espère
Tout ce que je crois

Maar dat gebed hoort alleen mij toe
Daarin leg ik alles waarvan ik hou, waarop ik hoop,
Alles wat ik geloof

Je prie la terre de toute ma voix
Mais pas le ciel, il m'entend pas
Mais pas le ciel, trop haut pour moi

Ik bid tot de aarde, met heel mijn stem
Maar niet tot de hemel, die hoort mij niet toe
Maar niet tot de hemel, die is veel te hoog voor mij

Quand j'me réveille je loue le jour
La vie toujours, toutes ses merveilles

Als ik ontwaak, loof ik de dag
Altijd, het leven, al zijn wonderen

Je prie les roses, je pris les bois
Les virtuoses, n'importe quoi

Ik bid tot de rozen, ik bid tot de bossen
Tot de virtuozen, om het even wie of wat

Je prie l'hiver quand il s'en va
L'été, les étoiles et la mer
Et le soleil et ses éclats

Ik bid tot de winter wanneer het komt
Tot de zomer, de sterren en de zee
En tot de zon en haar schittering

Et j'suis sincère, j'prie pour tout çà
Mais toi le ciel, tu n'entends pas
Mais toi le ciel, est-ce que t'est là

En ik ben eerlijk, ik bid voor dit alles
Maar jij de hemel, jij hoort mij niet
Maar jij de hemel ben jij er wel?

C'est ma prière païenne
Mon crédo ma profession de foi
C'est ma supplique terrienne
J'y mets tout ce que j'espère
Et tout ce que je crois

Dit is mijn heidens gebed
Mijn credo, mijn geloofsbelijdenis
Mijn aardse smeekbede
Ik leg er alles in waar ik op hoop
En alles waarin ik geloof

Je prie la terre, de toute ma voix
Et toi le ciel, nous oublie pas

Ik bid tot de aarde met heel mijn stem
En jij hemel, vergeet ons niet

Je prie les hommes, je prie les rois
D'être plus homme, d'être moins roi

Ik bid tot de mensen, ik bid tot de koningen
Om meer mens te zijn en minder koning

Je prie les yeux, les yeux défaits
Ce que les cieux, ne voient jamais
Je prie l'amour, et nos cerveaux
Qu'on imagine et qu'on se bouge
Et sans trop compter sur là-haut

Ik bid tot de ogen, de verslagen ogen
Tot hen die nooit de hemel zullen zien
Ik bid tot de liefde, en tot onze hersenen
Dat men fantaseert en in beweging komt
En niet te veel rekent op daarboven

Savant poète, je prie pour toi
Et toi le ciel, écoute-moi
Et toi le ciel, entend ma voix

Wijze dichter, ik bid tot je
En jij, de hemel, luister naar mij
En jij, de hemel, hoor mijn stem

Je prie la paix, l'inespérée
Les «Notre Père» n'ont rien donné

Ik bid om vrede, het onverwachte
De 'Onze Vaders' hebben niet veel opgeleverd

Et tous les hommes de lumière
Qui font la guerre à la guerre

En tot alle mensen van het licht,
Die de oorlog aan de oorlog verklaren

Je prie nos rêves, je prie nos bras
Mais toi le ciel, entends ma voix
Et toi le ciel, entends nos voix
Nous oublie pas

Ik bid tot onze dromen, onze behoeften
Maar jij hemel, hoor mijn stem
En jij hemel, hoor onze stemmen
Vergeet ons niet