In 2005 kwam de laatste officiële biografie "Céline Dion: For Keeps" uit. Het boek werd door Andrews McMeel uitgegeven in een bijzondere vorm. Het boek bevat namelijk uitneembare herinneringen uit Céline's leven. De schrijfster van het boek, Jenna Glatzer, beantwoorde voor het Céline Dion Informatiepunt destijds exclusief onze vragen.
Kun je ons een beetje meer over jezelf vertellen?
Ik werd geboren in Long island, New York op 27 november 1975. Ik had nooit gedacht dat ik in New York zou blijven want ik heb een hekel aan koud weer! Ik ging eerst studeren in South Carolina, daarna in Boston maar ik ging terug naar New York waar mijn familie woont. Het lijkt er dus op dat ik hier voorlopig vastzit, met visioenen van palmbomen in mijn hoofd.
Mijn hoofdvak op de universiteit was kunst, maar ik ontdekte dat ik niet zo’n beste kunstenares was, en toen ben ik overgestapt naar massa communicatie waar ik me vooral concentreerde op schrijven. Als bijvak deed ik psychologie.
Ik hou van zingen en muziek is altijd een passie voor me geweest. Ik heb een brede en vreemde muzieksmaak. Mijn favoriete muziekstijlen variëren van Broadway tot klassieke rock tot country. Ik vind eigenlijk alles leuk behalve hip-hop. Mijn twee favoriete bands zijn de Indigo Girls en Counting Crows. Mijn favoriete nummer is dan waarschijnlijk ook de 10 minuten versie van ‘Round Here’ van Counting Crows
Ik ben een workaholic, dus ik heb niet veel hobby’s op dit moment. Ik ga graag naar een kuuroord om me af en toe helemaal te ontspannen…massages zijn het allerbeste! Ik houd van reizen maar dan wel per auto. Ik heb een hekel aan vliegen omdat ik luchtziek wordt. Ik verzamel feeën van tin, en mijn kat is mijn vaste schrijfkameraad. Ze zit op mijn schoot terwijl ik typ. Ik heb een jongere zus die rechten studeert en een jongere broer. Hij werkt in een verpleeghuis.
Wilde je altijd al schrijfster worden?
Nee. Ik wilde actrice worden. Ik had heel mijn leven op het toneel gestaan; mijn vader was een regisseur en ik kreeg mijn eerste rol toen ik 4 jaar was. Ik was dol op musicals en vooral theater voor kinderen. Toen ik klaar was met studeren kreeg ik een vaste rol in een groot kindertheater maar ik kreeg een ernstige paniekstoornis. Het werd zo erg dat ik mijn huis niet meer uit kon; elke keer dat ik dat probeerde voelde het alsof ik flauwviel. Ik begon te hyperventileren en voelde me van de wereld en verward.
Ik moest weer bij mijn ouders gaan wonen en ik moest mijn baan opzeggen. Ik voelde me ellendig. Het was duidelijk dat ik geen actrice kon zijn als ik niet eens het huis uit kon dus ik moest iets anders vinden dat ik thuis kon doen. Mijn tutoren op de universiteit hadden me altijd aangespoord om te schrijven en ik begon met het schrijven van screenplays, artikelen en wenskaarten. Eindelijk in 2002 werd mijn eerste boek gepubliceerd. Nu concentreer ik me vooral op boeken maar ik schrijf ook nog steeds artikelen en wenskaarten.
Mijn ouders zijn trots op mijn werk. Mijn moeder was lerares Engels en ze heeft altijd gehoopt dat ik schrijfster zou worden nadat mijn lerares van de tweede klas op mijn rapport schreef dat ze verwachtte dat mijn naam op een dag in de bestseller lijst van de New York Times zou staan. Ik heb veel geluk gehad met het feit dat mijn ouders en mijn man mij altijd gesteund hebben in mijn carrière.
Wanneer kreeg je je eerste opdracht als schrijfster? Wat voor een soort project was dat?
Het was een artikel voor ‘Link’, in 1997. Het was een tijdschrift wat nu niet meer bestaat maar het was een publicatie voor studenten dat gratis werd uitgedeeld op de campus. Ik schreef een profiel over drie van mijn studievrienden die een eigen zaak waren begonnen. Het was geweldig om het gedrukt te zien en het was natuurlijk helemaal fantastisch dat ik er ook nog voor betaald werd. Toen was ik verslaafd!
Wat is het meest interessante project waar je tot nu toe aan gewerkt hebt en waarom?
Dat is zeker Céline’s boek. Het was een ervaring die ik nooit zal vergeten. Een ander project dat heel veel voor me betekende was een artikel dat ik schreef over mensen met het syndroom van Down. Mijn broer – die mijn beste vriend in de wereld is – heeft het syndroom van Down, dus dat is een belangrijk onderwerp voor me. Ik was geschokt toen ik ontdekte dat mensen met het syndroom van Down normaal gesproken niet in aanmerking komen voor een harttransplantatie die hun leven kan redden, maar gevangenen en drugsgebruikers wel. Dat heeft me diep geraakt en ik heb een interview gedaan met de vader van een meisje dat stervende was omdat ze geen transplantatie kreeg. Ik denk nog steeds bijna dagelijks aan dat gesprek omdat ik me zo goed kan voorstellen hoe ik me zou voelen als het mijn broer was en als ik wist dat dokters dachten dat hij niet belangrijk genoeg was om hem te redden.
Als je je stijl van schrijven omschrijft…waaraan herkennen mensen een boek van Jenna Glatzer?
Ik schrijf zoals ik praat. Het grootste compliment wat ik krijg is dat mensen me vaak vertellen dat het voelt alsof ik een oude vriendin ben met wie ze een gesprek hebben als ze mijn boeken lezen. Ik ben een schrijfster die rechtdoorzee en eerlijk is en ik vind het leuk om humor toe te voegen wanneer ik kan.
Wat vind jij de beste boeken die ooit geschreven zijn en waarom zijn deze boeken zo speciaal voor je?
Mijn favoriete boek is ‘Ik Weet Waarom Gekooide Vogels Zingen’ van Maya Angelou. Ik vind de taal prachtig en de herinnering is zo fascinerend en oprecht. Ik ben ook gek op de korte verhalen van T.C. Boyle en dan vooral de ‘Greasy Lake’ collectie. Hij heeft een wilde fantasie en je weet nooit wat het volgende is wat je van hem moet verwachten!
Ik vind het ook nog steeds leuk om kinderboeken te lezen. Ik wist vroeger alle gedichten van Shel Silverstein uit mijn hoofd en Judy Bloom is een van mijn grootste helden.
Hoe komt het dat jij bent gekozen om een biografie over Céline te schrijven?
Een tijd geleden stuurde ik mijn CV en voorbeelden van mijn werk naar Becker & Mayer en vroeg ze of ze aan mij wilde denken als ze een project hadden dat geschikt was voor mij. Een paar jaar deed ik al een kleine opdracht voor ze, maar ik hoorde niks van ze tot juni 2004. Op de dag dat ik vertrok op huwelijksreis kreeg ik een e-mail van een editor die me vroeg of ik Céline’s biografie wilde schrijven. Ik was tien dagen weg en keek niet naar mijn e-mail terwijl ik weg was. Toen ik thuiskwam en het bericht zag kreeg ik bijna een hartaanval. Ik schreef meteen terug dat ik natuurlijk geinteresseerd was, maar de editor had in de tussentijd al iemand anders aangenomen omdat ik niet antwoordde. Wat bleek, ze wilde alles rondhebben omdat ze ook bijna op huwelijksreis ging!
Laten we even doorspoelen, twee maanden later… De andere schrijfster (Elizabeth Weissman) moest geopereerd worden en belandde in het ziekehuis. Uiteindelijk was dus helemaal niet zeker of ze het project kon doen. Dus belde de editor me terug om me te vragen of ik het project kon overnemen als de andere schrijfster niet snel genoeg opgeknapt was. Enkele dagen later, belde ze om ‘Laat maar’ te zeggen. De andere schrijfster ging door met het project. Ik had het idee om dit project al opgegeven toen ze enkele weken later zei dat de andere schrijfster het project definitief niet zou doen. Dus zo kreeg ik officieel de baan!
Ik was nieuwsgierig waarom ze aan mij gedacht had voor dit project. Niets in mijn CV of in mijn werk had iets te maken met Céline en in die tijd had ik nog maar een keer eerder een biografie geschreven. Maar de editor zei dat ze mijn verhalen over mensen geweldig vond en ze vond mijn schrijfstijl en mijn persoonlijkheid perfect voor Céline.
Hoeveel wist je over Céline voor je For Keeps ging schrijven?
Niet veel. Ik kende haar grootste hits natuurlijk maar alles wat ik wist over haar leven zou waarschijnlijk op een halve pagina gepast hebben.
Hoe bereid je je voor op het schrijven van een boek en hoe ging dat in zijn werk bij For Keeps?
Research, research, research! Voor ik Céline ontmoette had ik de vorige biografieën gelezen. Ik heb elk TV interview gekeken waar ik aan kon komen en luisterde naar haar radio interviews.
In het begin vertelde mijn editor dat ik Céline waarschijnlijk maar een keer zou ontmoeten, maar ik kon zo vaak met René praten als ik wilde. Dus ik probeerde mijn vragen voor haar te beperken tot de dingen die alleen zij kon beantwoorden. Over haar gevoelens, haar dromen, haar mening. Ik vroeg de rest aan René, Michel (Céline’s broer) en anderen. Ik had een heel notitieboek vol vragen voor haar familie, vrienden, werknemers en producers.
Wat is er anders aan For Keeps dan de vorige biografieën die over Céline werden geschreven?
Het meest duidelijke verschil is de presentatie. Dit boek bevat meer dan 200 foto’s en uitneembare memorabilia. Het boek heeft vijf hoofdstukken omdat haar geluksgetal vijf is. Het eerste hoofdstuk gaat over haar jeugd, het tweede over haar carrière, het derde over haar inspiratie en liefdadigheidswerk, het vierde over haar huwelijk en familie en het vijfde over Las Vegas.
Wat de inhoud betreft; haar leven is erg veranderd sinds de laatste officiële biografie. Ik denk dat de fans de informatie over haar leven zoals dat nu is en haar doelen in de toekomst het meest zullen waarderen. Ze is meer zelfverzekerd geworden en neemt meer beslissingen over haar leven en carrière als voorheen.
Wat is de boodschap die Céline en René willen overbrengen met het boek?
Met dit boek wil Céline de fans laten zien hoe haar leven er echt uit ziet. Niet alleen de mooie kanten maar ook de dingen waar ze het nog steeds moeilijk mee heeft en de negatieve kanten van het beroemd zijn.Maar ze is nog steeds een heel positief persoon en er niets dat jullie echt zal shockeren (maak je geen zorgen – ik zal jullie niet vertellen dat ze stiekem drugs gebruikt heeft en een affaire heeft met een rockster). Ze wil alleen maar dat de fans weten dat ze een echt persoon is en haar niet alleen kennen als de vrouw die ze in een dure jurk in haar videoclips zien. En René staat volledig achter haar.
Waarom heb je besloten om de fans op internet te vragen wat ze wilden weten?
Ik denk dat elke biograaf die niet met de fans praat gek is. Jullie zijn de reden dat ik dit boek schrijf. Jullie zijn degenen die het zullen lezen. Ik vond het heel belangrijk om dit boek speciaal te maken voor de fans dus het leek me logisch om te vragen wat jullie belangrijk vonden.
De fans zijn zo’n belangrijk onderdeel van dit boek geworden. Zoveel mensen hebben me geholpen met mijn onderzoek en me tips gegeven. Ze hebben zoveel vragen voor Céline en de mensen met wie ze werkt aangedragen. Ik vond het zo mooi dat de fans ook om mij gaven. Ik hoop dat ik jullie trots zal maken, want een groot deel is ontstaan vanuit jullie inbreng.
Kun je je ontmoetingen met Céline omschrijven?
Ik verwachtte zenuwachtig te zijn, maar vanaf het moment dat ze de kamer inkwam was ik meteen op mijn gemak. Ze gedraagt zich nooit als de grote ster en doet haar best om mensen zich welkom te laten voelen. Ze is zo aardig en warm! En we zaten op de vloer te kletsen tot in de vroege uurtjes! Het was erg informeel en heel erg leuk!
Wat is je dierbaarste herinnering van de ontmoetingen met Céline?
Er zijn er zoveel. De eerste is de wijze waarop ze mijn familie benaderde. De eerste keer dat ik haar ontmoette waren mijn ouders en mijn broer bij me. Ze waren niet bij het interview maar waren daar om de show te zien. Mijn vader vroeg of hij heel even mee naar binnen mocht om een foto van mij met Céline te maken en Céline's team stelde toen voor dat we allevier maar met haar op de foto moesten voor de show. Ze was al laat die avond, en we keken op onze horloges dekend dat het onmogelijk voor haar was om nog tijd voor ons vrj te maken. Ze moest binnen tien minuten op het podium staan. Maar ze rende de kamer in met een lach op haar gezicht, gaf iedereen een kus, verontschuldigde zich dat ze te laat was en wilde haar haar de schuld geven maar "De waarheid is dat ik altijd te laat ben!"
En het bleef niet bij één foto. Ze vroeg het team meerdere foto's te nemen en ze nam de tijd om mijn familie te vragen hoe de reis was verlopen voordat ze bijna letterlijk uit de kamer werd meegesleurd en verteld werd dat ze NU het podium op moest. Mijn familie was in de zevende hemel en ze praten nu nóg constant over haar. Soms ontmoet je iemand en je weet meteen dat dit iemand is die bij je past. Zo was het precies. Je voelde meteen wat voor een warm persoon ze is.
Mijn andere favoriete herinneringen...ik zou nog uren door kunnen gaan maar ik zal er een paar noemen.
Op een dag nadat ik het Colosseum verliet om 3 uur in de nacht, ging ik het casino in om op mijn man te wachten. Ik zat achter een machine met vreemde dronken mannen om me heen en mijn telefoon ging. Het was Céline, ze had net gezien dat ik een fles wijn had achter gelaten als verjaardagscadeautje voor René en ze belde me om me te bedanken en dat ze op mijn gezondheid zouden drinken. Toen moest ik beloven dat ik terug zou komen. "Maak het boek nog niet af!" zei ze. "Ik moet je nog véél meer vertellen!". Ik keek om me heen en lachte in mezelf..er was geen mogelijkheid dat iemand om me heen zou geloven dat ik tegen Céline praatte aan de telefoon en dat ze bezig was me over te halen om terug te komen, alsof dat nodig was!
Op een avond keek ik toe terwijl ze de soundcheck deed en toen we later aan het praten waren, deed ik haar na. Op een gegeven moment had ze zich achterover laten tuimelen op het podium en ik deed dat na, vergetend dat er een bank achter me stond en ik stootte mijn hoofd hard tegen de armleuning van de bank en liep een lichte hersenschudding op. Céline lag helemaal in een deuk, ik bedoel ze keek uiteraard eerst of ik in orde was, en begon toen de bank in elkaar te slaan omdat hij me zo beslopen had. Ze vertelde het aan haar team en ze belden de volgende dag om na te vragen of ik echt in orde was. Het is een mooie herinnering omdat het zo absurd was. Normaal gesproken zou zoiets een enorme blunder zijn, maar als je met een vriendin bent dan kun je geintjes met elkaar uithalen en lach je erom. Céline voelde als een vriendin.
Een andere fantastische herinnering was toen Dave Platel de kamer in kwam en begon te zingen. Op een of andere manier zongen we opeens met zijn drieën "Hurts So Good" dus nu kan ik mensen vertellen dat ik met Céline heb gezongen, HA!
Ik heb ook één bitterzoete herinnering: ze huilde op een een gegegeven moment tijdens onze interviews. Ik omhelsde en kuste har op haar hoofd en vertelde haar dat ik haar wel zou willen verstoppen en meenemen naar huis. Het was een les voor me. Mijn hele leven wilde ik beroemd zijn. Ik wilde een beroemde actrice worden en mijn hart was gebroken toen dat van me af werd genomen door mijn paniek stoornis. Ik ben lange tijd verdrietig geweest omdat ik die droom had verloren. Céline is een ontzettend sterke vrouw...ze kan de druk van beroemd zijn aan, ook al zijn er aspecten die ze niet leuk vindt. Maar dat moment met haar leerde me dat ik niet gemaakt ben voor dat leven. Ik ben blij waar ik ben en ik denk niet dat ik me dat realiseerde totdat ik haar ontmoette. Ik wil haar nog steeds meenemen, ze verdient wat tijd zonder dit alles. Als je me rond ziet lopen met een vreemd persoon met een neppe snor en een bril, dan is het Céline!
Wat is je favoriete moment met de mensen rondom Céline?
Het is een geweldig team. De meesten van hen zijn al 10 jaar of langer bij elkaar zo het voelt als ee familie. Ik ben dol op Suzanne Gingue en ik vind haar hilarisch. Ze is vreselijk anti-showbusiness dat het grappig is dat ze terecht is gekomen waar ze nu is. Dit is een vrouw die een uitje naar de Grammy Awards afsloeg m te gaan winkelen. Ze wilde ook niet geïnterviewd worden. In het midden van ons gesprek verklaarde ze, "Oh dit is niet zoals een interview. Dit is net als een gewoon gesprek tussen vrienden." En toen voelde ze zich comfortabel genoeg en mocht ik alles vragen. Ik denk veel aan haar en ik wilde dat ik een vriendin zoals zij in New York had.
Heb je iemand voor 'For Keeps' geïnterviewd die totaal anders was als je verwachtte? David Foster probeerde me over te halen een gerucht in de wereld te helpen dat Céline lesbisch was. Hij was onverwachts ondeugend en grappig!
René was stiller en meer meelevend dan ik had verwacht. Ik verwachtte een typische gehaaide zakenman. Hij is een geweldige zakenman maar hij is ook een gevoelige teddybeer die ontzettend veel geeft om de mensen met wie hij werkt.
Nadat je A New Day... gezien hebt, haar live hebt horen zingen. Wat vond je van haar show, haar performance en kun je zeggen dat je zelf een fan van Céline bent geworden?
Oh ik ben absoluut fan geworden! Ik heb de show drie keer gezien en elke avond, voelde ik dat ze het allerbeste dat ze die avond in zich had gaf. Wat een energie! De show is fantastisch. Artistiek en muzikaal gezien. Ik hou van haar persoonlijkheid en de manier waarop ze haar gratie laat zien in alles wat ze doet. Weet je hoeveel staande ovaties ze heeft gekregen in haar carrière? Desondanks is ze nog steeds helemaal ondersteboven en emotioneel als ze haar publiek bedankt voor hun steun. Ze houdt ervan met haar publiek te communiceren en houdt ontzettend veel van haar fans. Ze heeft het voor elkaar gekregen om zichzelf en echt te blijven.
Wat zijn je volgende projecten?
Ik heb net een boek af genaamd The Street-Smart Writer, en ik heb een kinder plaatjesboek genaamd Hattie, Get a Haircut! dat over een paar maanden uitkomt. Op het moment werk ik aan een ander boek over pesten met Dr. Joel Haber. Ik blijf bezig! Als je wilt bijhouden waar ik mee bezig ben kun je mijn website bezoeken www.jennaglatzer.com.
Jenna, dank je wel voor je tijd om deze vragen te beantwoorden!
Graag gedaan. Bedankt voor de vragen! Ik wil ook de Nederlandse fanclub bedanken voor jullie steun met betrekking tot dit boek. Ik weet dat jullie geprobeerd hebben een Nederlandse uitgever te vinden en hard gewerkt hebben om het boek te promoten en ik waardeer dat enorm! Céline is een ster die echt de liefde verdient die de fans voor haar hebben en ik ben zo trots dat ik deel mocht uitmaken van dit project!
Exclusief voor het Celine Dion Informatiepunt hebben wij een interview gehouden met Hanna Bervoets, schrijfser van Lieve Céline. Begin van dit jaar is het boek ook verfilmd. Begin 2013 werd de telefilm "Lieve Céline" met in de hoofdrol Esmée van Kampen voor het eerst op televisie uitgezonden.
Restaurant Jinso in Amsterdam Zuid-Oost was de perfecte plaats voor een uitgebreid interview met Hanna Bervoets (27), schrijfster van ‘Lieve Céline’. Als schrijfster is ‘Lieve Céline’ haar tweede roman na ‘Of Hoe Waarom’. Tevens is ze columniste voor Volkskrant magazine, heeft ze al een toneelstuk geschreven (‘Roes’) en was ze deelneemster aan het programma ‘Wie is de Mol’. Hanna houdt van structuur, orde en regelmaat en zo deelt ze haar dagen ook in. In het interview zullen we uitgebreid ingaan op haar werk, waarom Céline Dion en haar link met het CDIP.
CDIP: Voor degenen die je nog niet kennen, wie is Hanna Bervoets?
Hanna Bervoets: Ik ben schrijfster, journaliste en columniste. Lieve Céline is mijn tweede roman als schrijfster en als journaliste maak ik vooral achtergrond rapportages. Ik ben freelancer dus ik bepaal vooral zelf wat ik doe, ik kies meestal zelf mijn onderwerpen en dan vooral over dingen die mijn interesseren en fascineren.
CDIP: Je bent op Valentijnsdag geboren, het is dus elk jaar een feestje voor je?
HB: Nou ik krijg nooit echt een valentijnskaart helaas, wel verjaardagskaarten natuurlijk.
CDIP: En wat zijn je favoriete artiesten, films en boeken?
HB: Artiesten die ik fascinerend vind zijn Britney Spears (speelt op de achtergrond en komt daarom ter sprake) Ik ben zelfs met vrienden naar Antwerpen geweest voor een concert, dat was meer voor de grap, maar ook wel interessant. Lady Gaga. Elektro pop en Amerikaanse high school zoals Kelly Clarkson vind ik ook heel leuk en nu dus Céline Dion. Eigenlijk heel breed. Qua TV ben ik erg van de reality televisie dat vind ik heel intrigerend ik houd er van om dat soort mensen te doorgronden. Qua boeken, ik ben dan wel schrijfster, maar zelf boeken lezen doe ik niet echt, ik ben een slechte lezer weet soms niet waar ik de tijd vandaan moet halen behalve op vakanties.
CDIP: Twitter…. je bent een verfend Twitteraar, waarom is Twitter zo verslavend?
HB: Ja eigenlijk ben ik best een nerd en niet zo een computer mens. Ik download zelfs mijn muziek nog netjes via itunes. Ja het Twitter heb ik pas ontdekt en eerst had ik zoiets van wat moet ik ermee, voelde ik mij net een roepende in een woestijn, maar nu zie ik ook wel de voordelen qua promotie en ik zou het denk ik ook wel gebruiken om roddels over mijzelf te ontkrachten.
CDIP: Je hebt dit seizoen meegedaan aan "Wie Is De Mol…" hoe is dat tot stand gekomen?
HB: Ik ben benaderd en dat vond ik ontzettend leuk, want het is mijn lievelingsprogramma. Je moet eerst een test doen. Het is heel spannend allemaal. Ik mocht ook tegen niemand zeggen dat ik mee deed. Je mag één persoon in vertrouwen nemen en die moet ook een contract tekenen. Ik heb iedereen verteld dat ik naar China was, zelfs m’n ouders!
CDIP: Helaas lag je er als eerste uit, vond je dit erg of maakte het je niet zoveel uit?
HB: Helaas had ik een beetje pech, want de eerste ronde is voor iedereen bijna onmogelijk en is een beetje een loterij en ik was helaas degene met de meeste fouten. Ik vond het heel erg ook omdat er daarna geen moment van afscheid was. Ik heb in die periode heel erg opgetrokken met Anna Drijver en de andere kandidaten en dat afscheid viel zwaar, omdat er dus eigenlijk geen afscheid was. Mijn geluk was dat ik na terugkomst mij kon storten mijn roman ‘Lieve Céline’. Ik heb er zeker wel leuke contacten aan over gehouden!
CDIP: Je hebt columns en reportages geschreven voor o.a. de Volkskrant en Marie Claire, wat vind je tot nu toe je beste stuk en waarom?
HB: Pfff, moeilijk! Het stuk dat ik geschreven heb over Brooke de hoofdpersoon uit ‘Lieve Céline’ is wel iets wat het meest bij mij is gebleven. Het intrigeerde mij hoe ze was als VIP-spotter en ik ben een dag lang met haar mee gelopen/gestaan. In het begin zei ze niet veel en toen dacht ik dit wordt niks, maar uiteindelijk bleek het een goede ervaring. En een reportage die ik heb gemaakt over "Expeditie Robinson’ dat aansluit op mijn liefde voor reality TV vond ik geweldig. Ik ben daar ook voor naar Maleisië afgereisd. Deze stukken zijn allemaal terug te vinden op www.hannabervoets.nl
CDIP: Als je moet kiezen…. toneel/theaterstukken schrijven of boeken?
HB: Ik heb niet echt één ding waar ik voor kies. Voor mij is het vooral de afwisseling die het hem doet. Als ik een boek heb geschreven dan denk ik daarna nu even geen boeken meer, maar als ik dan toch weer aan een boek begin dan vind ik dat uiteindelijk toch weer leuk.
CDIP: Hoe komt zo’n boek tot stand?
HB: Ja het begint met een idee en dat begint te broeien. Ik wist wel wanneer ik het boek wilde schrijven. Ik denk heel erg in scenes en hoofstukken en dat schrijf ik dan op papier ik gebruik daar geen computer voor, ik houd er niet van om een scherm te gebruiken. En uiteindelijk typ ik dat dan over op de computer en weet ik precies wat ik er wel van wil gebruiken en wat niet.
CDIP: We zitten hier vooral voor ‘Lieve Céline’, maar hiervoor heb je ook nog ’Of Hoe Waarom’ geschreven, waar ging dat boek over?
HB: Het gaat over een jonge journaliste Flora Vos. Ze zit in een huis die wordt omringd door paparazzi en die willen drie dingen van haar weten. Of, hoe en waarom? Het boek is dus ook opgedeeld in Of, Hoe, Waarom. In de delen lezen we wat Flora de afgelopen dagen allemaal meegemaakt heeft. Zo wordt langzaam duidelijk welke gruwelijke gebeurtenissen ervoor gezorgd hebben dat ze nu zo beroemd is.
CDIP: Deze maand kwam dan eindelijk ‘Lieve Céline’ uit, je 2e roman, kun je ons vertellen hoe dit boek tot stand is gekomen? Wist je na het afronden van je 1e roman waar je daarna over zou schrijven?
HB: Nee, na mijn eerste boek had ik zoiets iets van nu even niet weer. Maar toen kwam ik een meisje tegen waar ik een reportage over heb gemaakt en dat gaf mij een idee voor mijn volgende boek.
CDIP: Wie is het meisje op de cover?
HB: Het moet Brooke voorstellen, maar dit is gewoon een meisje uit een database. Ik heb heel veel foto’s gezien en dan probeer je toch iets te kiezen wat erbij past en uiteindelijk is het deze foto geworden. Ik vond haar perfect als Brooke! Ik heb hiervoor ook nog andere concept covers gehad, maar ik vond ze allemaal niks. Ik wilde er per sé spots op hebben en dat is uiteindelijk gelukt…
CDIP: Van alle artiesten waaruit je kon kiezen, waarom Céline Dion?
HB: Het kwam allemaal een beetje samen. Ik wilde dus een verhaal maken uit de ervaring die ik had van mijn VIP-spotter reportage, wat dus gestalte gaf aan het personage Brooke. Daarbij wilde ik dus dat ze fan was van een artiest en ik wilde absoluut geen Nederlandse artiest, want dat zou te dichtbij zijn. Ik kende Céline eigenlijk alleen van haar hits en ik wist dat ze een boeiend levensverhaal heeft, waar ik bepaalde gebeurtenissen in Brooks leven kon koppelen door middel van die brieven. Daarbij stond Céline in Vegas en ik heb nou eenmaal iets met Vegas; ik vind het fantastisch en dat kwam dus allemaal samen bij de keuze voor Céline. Ik wilde dat Brooke één doel had en dat doel was bij de keuze voor Céline makkelijk omdat ze dus op één plaats stond namelijk Las Vegas.
CDIP: Je kunt het toeval noemen of het lot, maar je hebt in de klas gezeten met één van onze teamleden (Stéphanie), die van kleins af aan al fan was van Céline. Wist je dat ze teamlid van de fanclub was en wat vind je ervan dit boek en natuurlijk het onderwerp Céline, jullie weer bij elkaar gebracht?
HB: Ja een aantal jaar geleden was ik toevallig aan het surfen op het internet en kwam ik op Hyves terecht. Daar kwam ik op het idee om wat oude klasgenoten op te zoeken. Via een ander klasgenootje kwam ik bij Stéphanie terecht en zo kwam ik er achter dat ze fan was van Céline en dat ze geld spaarde om naar Las Vegas te kunnen. Dit bleef altijd in mijn hoofd hangen en kwam bij het schrijven van Lieve Céline weer naar voren en is dat deel uit het boek eigenlijk daar op geïnspireerd. Via Stéphanie kwam ik ook bij het Céline Dion Informatiepunt terecht omdat ik zag dat zij in het team zat. Ik vind het heel leuk dat we na zo’n lange tijd (wel 15 jaar!) weer contact hebben.
CDIP: Zoals elke goede schrijver/ journalist, is het nodig eerst research te doen over het onderwerp waarover je gaat schrijven, in dit geval Céline, hoe ging dit?
HB: Ik heb de hele zomer van 2010 boeken over haar gelezen, YouTube filmpjes bekeken en naar haar muziek geluisterd. Ik heb haar twee belangrijkste biografieën gelezen ‘My Story My Dream’ en ‘Céline Dion de officiële biografie’. Ik heb uiteindelijk ook niet alle feiten letterlijk overgenomen, omdat het wel uit het perspectief van Brooke gezien moest worden. Het is haar verhaal en geen biografie van Céline Dion. Dat vond ik ook heel erg belangrijk.
CDIP: Veel fans zullen zichzelf (gedeeltelijk) herkennen in dit boek (het sparen voor en reizen naar Vegas bijvoorbeeld), was dit ook de bedoeling bij het schrijven ervan (om het heel herkenbaar te maken)?
HB: Nee eigenlijk niet. Zoals gezegd is het verhaal geschreven uit het perspectief van Brooke en is zij laagbegaafd. Het was voor mij dan ook geen optie om bijvoorbeeld jullie te benaderen om meer te weten te komen over hoe het fan zijn is, het moest iets zijn wat Brooke zou ontdekken tijdens het fan worden zoals ik het zelf moest ontdekken en als ik al voorkennis had gehad van echte fans zou de puurheid in het fan zijn van het personage een beetje vervagen. Dus ik stond er heel blanco in.
CDIP: Deze vraag moet natuurlijk gesteld worden.. wat is je favoriete Céline nummer?
HB: Wat een vraag… Er waren wel bepaalde nummers die mij specifieke aandacht hadden, ‘Taking Chances’ was daar één van en ‘A New Day Has Come’ was eigenlijk het eerste nummer wat ik had gedownload, maar bijvoorbeeld ook ‘You And I’ waarvan ik weet dat het eigenlijk een heel commercieel nummer is geschreven voor Air Canada, maar de tekst spreekt mij wel enorm aan. Ik heb een deel van die tekst ook voor in het boek gezet.
CDIP: Ben je niet bang dat de mensen zullen zeggen, “oh het boek gaat over Céline Dion, nee dank je” en het dan links laten liggen? Wat heb je tegen die mensen te zeggen… Waarom moeten ze dit boek juist wel lezen?
HB: Ik krijg wel reacties van mensen positieve en negatieve. Sommige mensen zeggen wat doe je de mensen aan waarom Céline. Maar dit was nou eenmaal het boek dat ik wilde schrijven. Het ging mij ook meer om het fenomeen ‘fan zijn’ dan om Céline Dion. Ook voor mensen die Céline Dion niet kennen is het boek dus interessant. En voor mensen die haar wel kennen en leuk vinden, is het extra herkenbaar.
CDIP: Ben je zelf al een keer naar een concert van Céline geweest of misschien zelfs naar Las Vegas?
HB: Nee helaas nog niet. Ik wil haar wel heel graag zien en vooral ook in Las Vegas, maar het is er nog niet van gekomen. Ik hoop dit jaar nog te gaan, misschien in augustus, dan wil ik ook zeker de show gaan!
CDIP: Voor de hoofdpersonage van je vorige boek heb je zelfs profielen op Hyves, Twitter en Facebook aangemaakt, waarom heb je dat voor Brooke niet gedaan?
HB: Bij het vorige boek was het iets nieuws en dat wilde ik niet op dezelfde manier herhalen. Het paste wel bij Flora, maar niet het personage Brooke, die was totaal niet bezig met zoiets. Ze is heel erg op zichzelf en het zou dus niet passen bij het karakter, daar gaat het mij vooral om.
CDIP: Aan het eind van ‘Lieve Céline’ kun je een wachtwoord vinden dat toegang geeft tot een speciale sectie op je site. Heel spannend allemaal… waarom heb je dit gedaan?
HB: Ik vind het altijd leuk om iets extra’s te doen zodat je net iets meer meegeeft aan een boek dan alleen het boek. En ik vind het altijd zonde als bepaalde scenes het niet halen en dacht net als bij DVD’s met deleted scenes waarom zou ik dat niet bij het boek doen. Zo kunnen de mensen zien wat het boek dan niet heeft gehaald om diverse redenen.
CDIP: Waarom zouden de fans ‘Lieve Céline’ moeten lezen?
HB: Omdat het, hoop ik tenminste, een spannend, ontroerend boek is over een meisje met een droom. En oké: omdat er heel veel Céline Dion in staat, haha.
CDIP: Wat heeft de toekomst voor je in petto? Wat kunnen we nog van je verwachten?
HB: Ik ben met allerlei nieuwe plannen bezig! Ik loop al heel lang rond met het idee voor een speelfilm, en dat ben ik nu aan het uitwerken. Daarnaast heb ik natuurlijk nog steeds mijn column in het Volkskrant Magazine, en zal ik daar ook lange reportages voor blijven maken. Daar kijk ik ook wel naar uit; na het thuis zitten werken aan een boek weer even onder de échte mensen zijn…
Hanna, hartstikke bedankt dat je dit interview met ons wilde doen!
We hopen dat ‘Lieve Céline’ een bestseller wordt en we wensen je nog heel veel succes met je carrière!
{gallery}Hanna Bervoets{/gallery}
NB: Dit interview is exclusief van en voor het CDIP en Céline Dion Forum. Graag het interview niet plaatsen op eigen website/blog/forum.
Geluid met het niveau van kunst
Denis Savage is Céline’s geluidstechnicus en getrouwd met Elise Dugay een van Céline’s achtergrondzangeressen. Samen hebben ze een zoon, Lucas, die ze hebben geadopteerd uit Zuid-Korea. Op de DVD "Céline: Through The Eyes Of The World" is te zien hoe Lucas, tijdens het concert in Zuid-Korea, door Céline wordt voorgesteld aan het Zuid-Koreaanse publiek in Seoul.
De licht technicus
Voor iemand die verantwoordelijk is voor elk visueel aspect van een miljoenen productie, is Yves nogal nonchalant, misschien komt het wel doordat Yves, of zoals hij genoemd word “Lapin” al vele jaren met Celine samenwerkt. Hij geniet vooral van de creatieve vrijheid en de successen, en na zoveel jaren samenwerken heeft hij toch wel vertrouwen gewonnen. Of misschien, is het wel gewoon zijn karakter. We zijn natuurlijk ook gewoon entertainers, dus we moeten het niet al te serieus nemen.
Dawn Cumberbatch
Dawn Cumberbatch is de nieuwkomer in de band. Voordat Dawn bij Céline in de band werkte ze vooral freelance voor artiesten zoals Anne Murray, Garou en Daniel Bélanger. Ook heeft Dawn getoured met Beast en Roch Voisine.
Barnev Valsaint
Barnev zingt al zolang als hij zich kan herinneren, en zijn enige leerschool is het kerkkoor geweest, waar hij tot zijn 11 bij zat.
Als we kijken naar zijn solo carrière kunnen we met zekerheid zeggen dat die nogal succesvol is geweest. Van 1996 tot 1998 was hij een van de zangers van de band “Dubmatique”, de groep was zo succesvol dat ze 2 platina platen hebben mogen ontvangen voor de eerste 2 albums die ze hebben gemaakt. In 1998 heeft Barnev zijn eigen R&B band opgericht genaamd Nodeja.
Release: 14 september 1999
Opgenomen: 19–20 juni 1999 in de Stade de France, Saint-Denis Frankrijk
Formaat: CD
Lente : 64:34 min.
Label: Columbia, Epic
Producer: Claude Lemay "Mego"
Verkocht: 1 miljoen exemplaren (o.a. 50.000 in Canada en 600.000 in Frankrijk)
Onderscheidingen:
Goud - Canada
Platina - België, Zwitserland, Frankrijk (2x)
| Herkomst | Label | Cat. nummer | Formaat |
| Europa | Columbia | 495240 2 | CD |
