(Jacques Veneruso/Alice Guiol)

Si c'était à refaire
Le rendez-vous et l'heure
La foudre sur nos têtes
Les battements de mon Coeur
Le feu des mots d'amour
Au berceau de l'histoire
L'enfants qui chaque jour
T'appelle à ma mèmoire..
La folie des grandeurs,
Ses effets secondaires,
Le pire comme le meilleur
Non, je me changerais rien.

Als ik het over kon doen
De ontmoeting en het moment
De bliksem boven onze hoofden
De slagen van mijn hart
Het vuur van de zoete woordjes
In de wieg van de geschiedenis
De kinderen die me elke dag
Herinneren aan jou
De grootheidswaanzin,
De neveneffecten
Zowel het slechtste als het beste
Nee, ik zou niets veranderen.

Si c'était à refaire
Je passerais par toi,
Si c'était à refaire
Tu passerais par là
Sur nos chemins d'hier
Qui d'autre mieux que toi
Si c'était à refaire
Tu serais toujours là

Als ik het over kon doen
Zou ik bij jou langs gaan,
Als ik het over kon doen
Zou jij daarlangs gaan
Over onze wegen van gisteren
Wie anders dan jij
Als ik het over kon doen
Zou jij daar altijd zijn

Si c'était à refaire,
Le <> et sa douceur,
La valse des chimères,
De ses matins rêveurs,
Les absences trop longues,
Les silences bavards,
La lumière et les ombres
Au sillon de nos pas.
La promesse des fleurs,
Le mystère d'une larme,
Le bémol des erreurs,
Non, je ne changerais rien.

Als ik het over kon doen,
De ‘ja’ en zijn tederheid
De wals van de droombeelden
Van die mijmerende ochtenden
De te lange afwezigheden
De veelzeggende stiltes
Het licht en de schaduwen
In het spoor van onze passen
De belofte van de bloemen,
Het mysterie van een traan,
Het nuanceren van de fouten,
Nee, ik zou niets veranderen.

Si c'était à refaire
Je passerais par toi,
Si c'était à refaire
Tu passerais par là
Sur nos chemins d'hier
Qui d'autre mieux que toi
Si c'était à refaire
Tu serais toujours là

Als ik het over kon doen
Zou ik bij jou langs gaan,
Als ik het over kon doen,
Zou jij daarlangs gaan
Over onze wegen van gisteren
Wie anders dan jij
Als ik het over kon doen
Zou jij daar altijd zijn

Les lendemains qui chantent,
Les combats incertains
Qu'on a passes ensemble
Je ne changerais rien.

De daaropvolgende dagen die zingen
De onzekere strijden
Die we samen hebben doorstaan
Ik zou niets veranderen.

Si c'était à refaire
Je passerais par toi,
Si c'était à refaire
Tu passerais par là
Sur nos chemins d'hier
Qui d'autre mieux que toi
Si c'était à refaire
Tu serais toujours là
Tu serais toujours là
Même si j'ai tout à refaire
Pour d'autres rêves devant moi
Demain comme hier
Ce sera avec toi.

Als ik het over kon doen
Zou ik bij jou langs gaan,
Als ik het over kon doen
Zou jij daarlangs gaan
Over onze wegen van gisteren
Wie anders dan jij
Als ik het over kon doen
Zou jij er altijd zijn
Zou jij er altijd zijn
Zelfs als ik alles over moet doen
Voor andere dromen na te streven
Zowel morgen als gisteren
Het zal samen met jou zijn

(Fabien Marsaud dit Grand Corps Malade / Manon Romiti – Silvio Lisbonne – Florent Mothe)

Nos regards se croisent, je te vois sourire
Mais j'ai peur de la distance
On échange ces phrases, je te vois grandir
Et je perds de la confiance

Onze blikken kruisen elkaar, ik zie je glimlachen
Maar ik ben bang voor de afstand
We wisselen deze zinnen uit, ik zie je groeien
En ik verlies het vertrouwen

Comment comment faire pour te comprendre?
Comment comment faire pour te decoder?
Que faut-il apprendre pour que l'on se rapproche?
Toi qui as le monde entire dans la poche

Wat moet ik doen om je te begrijpen?
Wat moet ik doen om je te ontcijferen?
Wat moet ik leren om dichter tot elkaar te komen?
Jij, die de hele wereld in zijn zak heeft

Oh mon enfant, dis-moi pour toi
À quoi ressemble l'essentiel
À quand remonte la dernière fois
Qu'ensemble on a regardé le ciel

O mijn kind, zeg me
Wat voor jou belangrijk is
Wanneer was de laatste keer
Dat we samen naar de hemel keken

Tes yeux sont rives sur tous ces écrans
Dans un monde parallèle
Maintenant pour se parler, on n'trouve plus le temps
Et l'amour est virtuel

Je ogen zijn strak gericht op al die schermen
In een paralelle wereld
Nu hebben we niet eens meer tijd om met elkaar te praten
En de liefde is virtueel

Comment comment faire pour te comprendre?
Comment comment faire pour te decoder?
Que faut-il apprendre pour que l'on se rapproche?
Toi qui as le monde entire dans la poche

Wat moet ik doen om je te begrijpen?
Wat moet ik doen om je te ontcijferen?
Wat moet ik leren om dichter tot elkaar te komen?
Jij, die de hele wereld in zijn zak heeft

Oh mon enfant, dis-moi pour toi
À quoi ressemble l'essentiel
À quand remonte la dernière fois
Qu'ensemble on a regardé le ciel

O mijn kind, zeg me
Wat voor jou belangrijk is
Wanneer was de laatste keer
Dat we samen naar de hemel keken

Oh mon enfant, dis-moi pour toi
A quoi ressemble l'essentiel
Oh mon enfant
Et si on regardait le ciel?

O mijn kind, zeg me
Wat voor jou belangrijk is
O, mijn kind
En als we samen naar de hemel keken?

À quand remonte la dernière fois
Qu'ensemble on a regardé le ciel?

Wanneer was de laatste keer
Dat we samen naar de hemel keken?

(Nelson Minville/Marc Dupré)

Quand j'aurai bouclé ma valise
Une dernière fois
Dit ce qu'il fallait que je te dise
Du meilleur de ma voix
Le jour où j'aurai fait le tour.. de tout ça
Je vais rentrer chez moi

Als ik mijn koffer heb gepakt
Een allerlaatste keer
Gezegd heb wat ik je moest zeggen
Met mijn beste stem
De dag waarop ik alles heb gezien
Zal ik huiswaarts keren

Quand j'aurai dessiné les plans
D'une maison nouvelle
D'où... je verrai passer le temps
Que la vie sera belle!
Le jour où j'aurai mes amours
Dans mes bras
Là je serai chez moi

Als ik het ontwerp heb geschetst
Voor een nieuw huis
Waar ik de tijd zal zien verstrijken
Wat zal het leven mooi zijn!
De dag waarop ik mijn geliefden
In mijn armen zal houden
Daar zal ik thuis zijn

Je nous veux tous heureux
Mes amours, mes enfants
Je nous veux près des yeax
Près du coeur simplement
Je nous veux véritables
Le soir au coin du feu
Tous autour de ma table
Je nous veux

Ik wil dat we allemaal gelukkig zijn
Mijn geliefden, mijn kinderen
Ik wil ons dichtbij me zien
Gewoon dichtbij het hart hebben
Ik will ons echt
’s Avonds samen thuis
Allemaal aan mijn tafel
Ik wil ons

Quand j'aurai fermé tous les livres
À part celui du Coeur
Car c'est l'amour qui nous deliver
Du doute et de la peur
Les jours me paraîtront trop courts
Dans vos bras
Là où je suis chez moi

Als ik alle boeken heb gesloten
Behalve dat van het hart
Want het is de liefde die ons verlost
Van de twijfel en angst
De dagen zullen me te kort lijken
In jullie armen
Daar waar ik thuis ben

Je nous veux tous heureux
Mes amours, mes enfants
Je nous veux près des yeax
Près du coeur simplement
Je nous veux véritables
Le soir au coin du feu
Tous autour de ma table
Je nous veux

Ik wil dat we allemaal gelukkig zijn
Mijn geliefden, mijn kinderen
Ik wil ons dichtbij me zien
Gewoon dichtbij het hart hebben
Ik will ons echt
’s Avonds samen thuis
Allemaal aan mijn tafel
Ik wil ons

Moi je descends de l'hiver
Et des filles du roi
Et je veux ma famille autour de moi
Je nous aime à l'etroit

Ik stam af van de winter
En van de koningsdochters
En ik wil mijn familie om me heen
Ik houd innig van ons

Je nous veux tous heureux
Mes amours, mes enfants
Je nous veux près des yeax
Près du coeur simplement
Je nous veux véritables
Le soir au coin du feu
Tous autour de ma table
Je nous veux

Ik wil dat we allemaal gelukkig zijn
Mijn geliefden, mijn kinderen
Ik wil ons dichtbij mijn ogen
Gewoon dichtbij het hart
Ik will ons echt
’s Avonds samen thuis
Allemaal aan mijn tafel
Ik wil ons

Tous autour de ma table
Je nous veux

Allemaal aan mijn tafel
Ik wil ons

(Jean-Jacques Goldman)

Une photo, une date, c'est à n'y pas croire
C'était pourtant hier mentirait ma mémoire
Et ces visages d'enfants, et le mien dans ce miroir

Een foto, een datum, het is niet te geloven
En toch was het pas gisteren, zou mijn geheugen liegen
En de gezichten van de kinderen en dat van mij in deze spiegel

Oh, c'est pas pour me plaindre,
Ça vous n'avez rien à craindre
La vie m'a tellement gâtée,
j'ai plutôt du mal à l'éteindre
Oh, mon dieu j'ai eu ma part,
et bien plus à tant d'égards

Oh, het is niet om te klagen
Daar hoef je niet bang voor te zijn
Het leven heeft me zo verwend
Vaak vind ik het moeilijk om te stoppen
Oh mijn God ik heb mijn deel gehad
En nog zoveel meer in zoveel opzichten

Mais quand on vit trop beau, trop fort
on en oublie le temps qui passe
Comme on perd un peu le Nord
au milieu de trop vastes espaces
À peine le temps de s'y faire,
à peine, on doit laisser la place
Oh, si je pouvais

Maar wanneer we te mooi leven, te intens
vergeten we de tijd die verstrijkt
Zoals we onze oriëntatie een beetje kwijtraken
Temidden van uitgestrekte vlakten
Nauwelijks tijd om eraan te wennen
En dan moeten we alweer plaats maken
Oh, als ik zou kunnen

Encore un soir, encore une heure
encore une larme de bonheur
Une faveur, comme une fleur,
Un souffle, une erreur
Un peu de nous, un rien de tout
Pour tout se dire encore ou bien se taire en regards
Juste un report, à peine encore, même s'il est tard

Nog een avond, nog een uur
Nog een traan van geluk
Een gunst, zoals een bloem
Een ademhaling, een vergissing
Een beetje van ons, een beetje niets van alles
Om alles nog eens te zeggen of om juist te zwijgen
Een blik, gewoon even uitstel
Nog een heel klein beetje, ook al is het laat

J'ai jamais rien demandé ça c'est pas la mer à boire!
Allez, face à l'éternité, ça va même pas se voir
Ça restera entre nous, oh, juste un léger retard

Ik heb nooit om iets gevraagd, dit is toch niet teveel gevraagd
Kom op! Vergeleken met de eeuwigheid doet het er niet veel toe
Het zal tussen ons blijven, oh, een heel klein beetje uitstel

Y'en a tant qui tuent le temps,
Tant et tant qui le perdent ou le passent
Tant qui se mentent, inventant en les rêvant des instants de grâce
Oh, je donne ma place au paradis,
si l'on m'oublie sur terre
Encore hier

Er zijn er zoveel die de tijd doden
Zovelen die tijd verliezen of verkwisten
Zovelen die tegen zichzelf liegen en dromen verzinnen
In momenten van gratie
Oh, ik zou mijn plekje in de hemel opgeven
Als ik vergeten werd op Aarde
Was het maar weer gisteren

Encore un soir, encore une heure
encore une larme de bonheur
Une faveur, comme une fleur,
Un souffle, une erreur
Un peu de nous, un rien de tout
Pour tout se dire encore ou bien se taire en regards
Juste un report, à peine encore, je sais, il est tard

Nog een avond, nog een uur
Nog een traan van geluk
Een gunst, zoals een bloem
Een ademhaling, een vergissing
Een beetje van ons, een beetje niets van alles
Om alles nog eens te zeggen of om juist te zwijgen
Een blik, gewoon even uitstel
Nog een heel klein beetje, ik weet het, het is laat

C'est pas grand-chose rien qu'une pause
Que le temps, les horloges se reposent
Et caresser juste un baiser
Un baiser

Het is niets bijzonders, slechts een pauze
Waarin de tijd, de klokken blijven stilstaan
Het strelen van alleen maar een kus
Een kus

Encore un soir, encore une heure un peu de nous,
Un rien de tout , encore un heure,
Un soir

Nog een avond, nog een uur, een beetje van ons,
Een beetje niets van alles, nog een uur
Een avond