(Jean-Jacques Goldman)
Sur les passerelles à l'embarquement
Populaires ou premières, derrière ou devant
On monte les malles, des quais sur le pont
On charge dans les cales de l'acier, des jurons
Ne manque plus qu'un signe, du capitaine un mot
Des cabines aux cuisines
Sur le même bateau
Op de loopbruggen
Populairen en eerstre, achter of voor
Ze laden de koffers, kades op de brug
Ze laden in het ruim van staal, vloeken
Er mankeert niet meer dan en sein, van de kapitein, een woord
Van cabines tot keukens
Op dezelfde boot
Un doigt de champagne, un toast au départ
Dans les soutes le bagne et les heures de quart
Des soirées mondaines, des valses ou tangos
Aux ombres, à la peine, un mauvais tord boyau
En attendant l'escale, Athènes ou Macao
Sous les mêmes étoiles
Sur le même bateau
Een beetje champagne, een toost bij vertrek
In de ruimen het strafkamp en de uren van een kwartier
Wereldlijke avonden, walzen en tango's
In de schaduwen, met moeite een slecht werkende
Wachten op een tussenstop Athene of Monaco
Onder dezelfde sterren
Op de zelfde boot
Au feu des machines, souffre matelot
Près de la piscine, les belles et les beaux
Des salles de moteurs, des salons joyaux
Ici la sueur, le plus grand luxe en haut
Mais vienne une tempête, une lame en sursaut
Toutes les âmes s'inquiètent
Sur le même bateau
In het vuur van de machines, lijdt een matroos
Dichtbij het zwembad, de mooie vrouwen en mannen
De zalen van de motoren, juwelen salons
Hier het zweet, de grootste luxe boven
Maar als er een storm komt, plotseling een lat
Alle zielen maken zich ongerust
Op dezelfde boot
Quand les astres s'en mêlent sur l'immense océan
Quand tout devient si frêle face aux élements
Plus de rang plus de classe, plus de bagne ou de beau
Chacun la même angoisse
Sur le même bateau
Als de sterren zich mengen, in de enorme oceaan
Als alles zo broos wordt in de elementen (van het weer)
Meer dan rang, meer dan klasse, meer dan strafkamp of het mooie
Ieder dezelfde angst
Op de zelfde boot
