(Jean-Jacques Goldman)
C'est comme une machine à fond de train
Une locomotive qui foncerait sans fin
Het is als een machine in volle vaart
Een locomotief die eindeloos zou voortrazen
Des coups des secousses, je m'habitue pas
Qui conduit, qui pousse ce train, qui sait où il va?
Het schudden, ik raak er niet aan gewend
Wie bestuurt, wie duwt deze trein, wie weet waar hij heen rijdt?
J'ai mal à la tête, j'ai mal au coeur
A Faites que l'on arrête, appelez-moi le contrôleur
Ik heb hoofdpijn, ik heb hartzeer
Zorg dat de trein stopt, roep de conducteur eens voor mij
Je veux qu'on m'explique, je veux quelqu'un
En cas de panique c'est écrit là
Oh, tirez sur le frein à main
Ik wil dat men mij het uitlegt, ik wil iemand
In geval van paniek staat daar geschreven
O, trek aan de handrem
Et toi qu'est-ce que tu fous là,
Sur ton sofa, à côté d'moi
En jij, wat steek jij daar uit
In je sofa, naast mij?
Tu vois pas que j'crève, que j'suis vidée
Que j'ai plus de sève, que je vais lâcher
Zie je dan niet dat ik crepeer, dat ik aan het eind van mijn Latijn ben,
Dat ik geen pit meer heb, dat ik het ga begeven?
Regarde-moi, dis-moi les mots tendres
Ces mots tout bas
Fais-moi redescendre loin de tout loin de tout çà
Je veux, je commande, regarde-moi
Kijk naar mij, zeg mij lieve woordjes
Zeg deze woordjes heel zacht
Voer me weg van alles, weg van dat alles
Ik wil, ik beveel dat je me aankijkt
J'ai besoin de tes yeux,
C'est le miroir où j'existe sans eux
Je ne me vois pas
Ik heb jouw ogen nodig
Ze zijn de spiegel waarin ik besta
Zonder hen kan ik mezelf niet zien
Mais tout nous aspire, petits écrans
Faut montrer le pire ailleurs
Pour accepter nos néants
Maar alles zuigt ons op, kleine schermen
Het ergste dient elders getoond te worden
Om onze nietigheid te aanvaarden
Si t'y prends pas garde, avec le temps
Tu te fous des gares et jamais plus tu ne redescends
Als je er mettertijd niet op let
Heb je lak aan de stations en stap je nooit meer uit
Les tempes qui cognent, çà me reprend
Ou tu te raisonnes ou tu prends des médicaments
Nu beginnen mijn slapen wederom te kloppen
Ofwel verander je van gedachten ofwel neem je medicijnen
Mais je voudrais savoir, une fois seulement
La fin de l'histoire et pourquoi, où et comment
Qui sont les bons et les méchants?
Maar ik zou graag één keertje slechts, willen weten
Hoe het verhaal afloopt en waarom, waar en hoe
Wie zijn de goede en de slechten?
Et toi qu'est-ce que tu fous là,
Sur ton sofa, à côté d'moi
En jij, wat steek jij daar uit
In je sofa, naast mij?
Tu vois pas que j'crève, que j'suis vidée
Que j'ai plus de sève, que je vais lâcher
Zie je dan niet dat ik crepeer, dat ik aan het eind van mijn Latijn ben,
Dat ik geen pit meer heb, dat ik het ga begeven?
Regarde-moi, dis-moi les mots tendres
Ces mots tout bas,
Fais-moi redescendre loin de tout loin de tout çà
Je veux, je commande, regarde-moi
Kijk naar mij, zeg mij lieve woordjes
Zeg deze woordjes heel zacht
Voer me weg van alles, weg van dat alles
Ik wil, ik beveel dat je me aankijkt
J'ai besoin de tes yeux,
C'est le miroir où j'existe sans eux
Je ne me vois pas
Ik heb jouw ogen nodig
Ze zijn de spiegel waarin ik besta
Zonder hen kan ik mezelf niet zien
Regarde-moi
Kijk naar mij
