Op 12 maart 1996 werd Céline's vierde Engelstalige album officieel uitgebracht en al gauw waren er miljoenen exemplaren verkocht. Céline scoorde hit na hit met nummers als 'Because You Loved Me' , 'It's All Coming Back To Me Now' en ' All By Myself'
De "Falling Into You" - tour begon in maart 1996 in Australië en zou uiteindelijk eindigen in juni 1997 in Zürich.
"Céline werd in een ziekenhuis opgenomen ter observatie en kreeg medicatie en rust voorgeschreven."
René belde Francine Chaloult op 19 juli 1996 vanuit Atlanta . René was opgewonden en zenuwachtig tegelijk. Dit was de avond waarop ze, hij en Céline, de top zouden bereiken. Hij wist dat ze vanaf nu alles zelf moesten doen, er waren geen wegenkaarten meer, geen mensen meer om op terug te vallen. Zo ver was nog nooit iemand gekomen. Céline zou die avond zingen tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta. 4 Miljard mensen zouden kijken, meer dan de helft van het menselijk ras. Het was een enorme uitdaging, voor Céline en voor René. "Niets lijkt haar angst in te boezemen." Zei René tegen Francine. "Of ze heeft geen idee waar ze mee bezig is." Maar hij wist dat ze diep in haar hart doodsbang was. Hij had het voor een fractie van een seconde in haar ogen gezien, in haar nerveuze lachje, in de kleine bewegingen van haar handen, in haar tics, maar hij moest zijn eigen emoties onder controle zien te krijgen, voor haar. Die middag had ze voor 85.000 mensen geoefend met het enorme koor dat haar zou begeleiden terwijl ze 'The Power Of The Dream' zong. Na het oefenen belde ze haar moeder, die alles deed om te verbergen hoe bezorgd ze was. Ze zou naar haar dochter kijken vanuit haar huis in Sainte-Anne-Des-Lacs. Die avond zong ze 'The Power Of The Dream' , geschreven door David Foster, zijn vrouw Linda Thompson en Babyface, foutloos terwijl ze begeleid werd door David Foster op de piano.
In juli werd Québec getroffen door de grootste overstromingen ooit. Op 23 augustus 1996 zong Céline Jacques Brel's 'Quand On N'a Que L'Amour' live via satelliet vanuit Las Vegas tijdens een door Radio-Canada Television georganiseerd benefietgala. Alle opbrengsten zouden gaan naar de mensen die dakloos waren geworden.
Vanaf enkele dagen voor die 23e had Céline constant met een naar gevoel in haar maag rondgelopen. Ze moest nog drie concerten voor de Amerikaanse tour was afgelopen, maar op 29 augustus 1996, de dag dat ze in San Fransisco zou moeten zingen, werd ze wakker met een hevige pijn onder haar borstbeen. Suzanne vond haar hevig misselijk, duizelig en met hoge koorts. In overleg met René besloot ze de laatste drie concerten uit te stellen. Céline werd in een ziekenhuis opgenomen ter observatie en kreeg medicatie en rust voorgeschreven. Pas op 21 oktober 1996 tijdens de Europese tour, op weg van Hamburg naar Amsterdam in haar Learjet besefte ze dat de pijn was verdwenen.
René besefte dat Céline toe was aan een jaar pauze, en ook Céline zag een sabbatical wel zitten, maar ze zaten op een sneltrein en voorlopig zou het onmogelijk zijn om daar vanaf te springen.
In de herfst van 1996 ontmoette Céline en René, Suzie Sponder , de vertegenwoordigster van Sony Latijns Amerika. Samen stelden ze een plan op om ook daar de markt te gaan veroveren. Voor die gelegenheid nam Céline een Spaanstalige versie van 'All By Myself' op, ' Sola Otra Vez' .
