(Jean-Jacques Goldman)
Quand marcher sans autre but
Plus de passé demain fourbu
Dans le néant du froid de la rue
Wandelen zonder enig doel
Geen verleden, geen toekomst
In het niets van de kille straat
Quand les mots n'existent plus
Quand l'espérance oubliée, dissolue
Quand les alcools même ne saoûlent plus
Restent les phrases écorchées
De ces phrases qu'on jette avant de renoncer
Als woorden niet meer bestaan
Als de hoop vergeten is, uiteengevallen is
Als zelfs alcohol niet meer in vervoering brengt
Blijven enkel kwetsende holle woorden over
Van die holle woorden die men uitslaat alvorens op te geven
Les derniers seront les premiers
Dans l'autre réalité
Nous serons princes d'éternité
De laatsten zullen de eersten zijn
In de andere werkelijkheid
Zullen we prinsen van de eeuwigheid zijn
Un billet sur le trottoir
Dans un journal d'autres histoires
Un rayon de soleil au hasard
Een bankbiljet op het voetpad
In een krant andere verhalen
Een zonnestraal op goed geluk
Une fleur abandonnée
Ce que les autres ont laissé de côté
Plus assez neuf, plus assez
Quand ta place est au-dehors
Ne reste que ces phrases comme île au trésor
Een verlaten bloem
Die anderen aan de kant hebben laten liggen
Niet nieuw genoeg, niet genoeg
Wanneer je plaats buiten is
Blijven enkel deze holle woorden over als een schateiland
Les derniers seront les premiers
Dans l'autre réalité
Nous serons princes d'éternité
De laatsten zullen de eersten zijn
In de andere werkelijkheid
Zullen we prinsen van de eeuwigheid zijn
