In september 1974 ging Céline naar de eerste klas van de St. Jude basisschool in Charlemagne. Nog steeds voelde Céline zich alles behalve op haar plaats op school. Het was zelfs erger geworden. Haar leven was op zijn kop gezet. Haar moeder Thérèse had werk gevonden in een winkel in Montréal. Elke dag ging Céline lunchen bij haar zus Louise die op Rue Pierre woonde, en ze sliep er ook als Thérèse op donderdag- en vrijdagavond moest werken. Louise was erg lief voor haar, maar als ze 's avonds in haar bed lag, dan huilde ze.
" Op school en bij Louise thuis voelde ze zich verbannen uit haar vertrouwde wereld."
Ze wist dat als ze thuis was geweest dat ze met haar moeder en met haar zussen Manon en Pauline gezellig in de keuken had gezeten. En zelfs als ze naar bed gestuurd was, zouden de vertrouwde stemmen en geuren er zijn. Op school en bij Louise thuis voelde ze zich verbannen uit haar vertrouwde wereld.
